[ سوره الأنفال ‹ 8 › : آيات 36 تا 37 ] إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّه فَسَيُنْفِقُونَها ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَالَّذِينَ كَفَرُوا إِلى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ ‹ 36 › لِيَمِيزَ اللَّه الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَه عَلى بَعْضٍ فَيَرْكُمَه جَمِيعاً فَيَجْعَلَه فِي جَهَنَّمَ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ ‹ 37 › ترجمه : 36 - آنها كه كافر شدند اموالشان را براى باز داشتن مردم از راه خدا انفاق مىكنند ، آنها اين اموال را ( كه براى بدست آوردن آن زحمت كشيده‌اند در اين راه ) انفاق مىنمايند اما مايه حسرت و اندوهشان خواهد شد و سپس شكست خواهند خورد . و ( در جهان ديگر اين ) كافران همگى به سوى دوزخ مىروند . 37 - ( اينها همه ) به خاطر آن است كه خداوند ( مىخواهد ) ناپاك را از پاك جدا سازد و ناپاكها را روى هم بگذارد و متراكم سازد و يك جا در دوزخ قرار دهد و اينها هستند زيانكاران . شان نزول در تفسير على بن ابراهيم و بسيارى ديگر از تفاسير چنين آمده است كه آيه فوق در مورد جنگ بدر و كمكهاى مالى مردم مكه نازل شده است ، زيرا هنگامى كه مشركان مكه به وسيله قاصد ابو سفيان از جريان آگاه شدند اموال فراوانى جمع و جور كردند تا به جنگجويان خود كمك كنند ، اما سرانجام شكست